Persoonlijk

En we gaan maar door

Ondertussen ben ik een weekje thuis van de HIC en heb ik wat deeltijddagen gehad bij het IHT. Ook huisbezoeken en belcontact, fijn dat er hulp geboden wordt, jammer dat ik het zo slecht kan aannemen in deze stemmingen. Maar we gaan door en de afgelopen week is er een hoop gebeurd. Tijd om jullie een kijkje te geven.

De stap naar een beter leven

Vandaag is het zo ver. The day. De dag van opname. Het begin van 6 maanden lang intern strijden om een beter leven. De zenuwen zijn groot, de herbelevingen zijn aanwezig. Maar ik kan dit. Ik ben sterker dan ik denk, hoop ik. En deze angsten, die kan ik aan.  

Als ik weer beter ben… #1

Ik heb hier een tijdje over nagedacht. Een nieuwe ‘rubriek,’ zoals ze dat noemen in de schrijverswereld. Maar wel een gewaagde rubriek, want word ik ooit nog beter? Dat is een vraag waarop niemand het antwoord weet en we alleen maar kunnen speculeren. Persoonlijk denk ik dat ik fysiek nooit helemaal beter word, maar dat er wel verbetering mogelijk is. Met beter bedoel ik hiermee daarom ook niet meteen 100%, maar wel een dusdanige verbetering dat ik weer kan leven zoals ik wil. Ik merk dat ik heel veel wensen en dromen heb, die ik nu dolgraag in vervulling wil laten gaan, maar wat fysiek (of mentaal) gewoon nog niet kan. Vandaar dus: ‘Als ik weer beter ben…’ Het artikel waarin ik schrijf over alles wat ik ga doen als ik het kan doen!