Persoonlijk

Hoe is het nu met? #6

Een foto uit de oude doos, want mijn trui zegt genoeg: het leven is geen ponykamp.

Erg lang geleden dat ik iets heb geschreven. Nee, dat is niet helemaal waar: lang geleden dat ik iets heb geschreven voor mijn blog. Ik merk dat ik heel veel wil vertellen, omdat er zoveel gebeurt en is gebeurd. Een hele lijst vol ideeën die ik uit wil werken, soms half begonnen. Maar de energie en tijd zitten me in de weg. En misschien een beetje mijn geweldige perfectionisme: niks is goed genoeg om te delen.

Happy Anniversary

1 juli. Een vreemde dag voor mij, want terwijl het wel oké gaat, zit ik met mijn gedachten jaren terug. 7,5 jaar geleden kreeg ik onuitstaanbare pijnen, onverklaarbaar bleek later: en chronisch. Ik denk terug aan het leven voor de pijn en besef me dat ik nooit had gedacht dat het leven zo om kon slaan. Dat ik nu blij kon zijn met elke vijftig meter die ik loop zonder in te storten. Ergens voel ik me daar schuldig over, want wat had ik dankbaar moeten zijn op de momenten dat ik dat wel zonder moeite kon.

Een jaar zonder mijn psycholoog

De titel van dit artikel klinkt een beetje dramatisch. Ik zit namelijk, zoals jullie hopelijk weten, niet zonder hulp. Toch nam ik precies een jaar geleden afscheid van de beste hulpverlener die ik heb gehad. Dat wil stiekem best veel zeggen, want ik heb er enorm veel versleten. Vandaag kijk ik terug op het afscheid en het afgelopen jaar.

2019, maak mijn dromen waar

2019 ligt voor me. Een nieuw jaar, nieuwe kansen. Ook al klinkt dat zo cliché, ik denk dat het bij mij dit jaar echt zo is. De behandeling in de kliniek met schematherapie lijkt aan te slaan, ik ga vooruit. En bij vooruitgang horen dromen. Dromen over een ‘nieuw’ leven. Een gewoner leven. In dit artikel neem ik jullie mee naar mijn dromen over 2019.

Dag 2018

Oudejaarsavond, terwijl ik mijn instagramfeed bekijk met alle terugblikken denk ik aan mijn jaar. Het jaar van de opnames, herbelevingen, afscheid, wachten en musicals. Een jaar met heel veel dieptepunten en weinig hoogtepunten. Ik wilde daardoor ook niet terugblikken. Maar last-minute besluit ik dat toch te doen: 2018 wil ik achter me laten.