Persoonlijk

De chaos van de afgelopen maanden

Heel regelmatig krijg ik mailtjes en berichtjes met de vraag hoe het is in mijn opname bij Eikenboom. Maarja, daar zit ik niet meer. Verwarrend is het wel, daarom zet ik nog een keer alles op een rijtje en beantwoord ik een aantal vragen. Wat is er de afgelopen tijd allemaal gebeurd? Je leest het in dit artikel.

Je zou voor 6 maanden opgenomen worden in Eikenboom, waarom ben je dan nu al weg?

23 januari was mijn opnamedatum. Ik zou voor 6 maanden in Zeist wonen, om daar te werken aan mijn chronische pijn. Echter had ik in de periode daar veel herbelevingen van mijn trauma en liep ik tegen veel mentale muren op. Uiteindelijk raakte ik in een zogeheten crisis en was ik zo suïcidaal dat het niet meer veilig was om me daar opgenomen te houden. Ik ben toen naar de High Intensive Care (HIC) gegaan, een gesloten afdeling bij mij in de buurt.

Mocht je nog terug komen bij Eikenboom?

Ja en nee. Voor nu was het het beste om daar niet terug te komen, immers; dan zou ik opnieuw in zo’n crisis raken omdat er te veel verwachtingen waren die ik niet aankon. Dat ligt niet aan de behandeling daar, maar aan mijn kunnen op dit moment. Achteraf heb ik vanaf dag 1 enorm op mijn tenen gelopen om er maar bij te passen, maar in mijn hoofd had ik veel meer problemen (voornamelijk met mijn borderline te maken) dan ik aan durfde te geven. We hebben dus besloten de behandeling stop te zetten. Wel bleef de deur bij Eikenboom nog open staan na een nieuwe behandeling voor mijn borderline, mits het dan nog nodig was.

Wat gebeurde er op de HIC en daarna?

Op de HIC kwam ik langzaam tot rust. Daar werd er nou eenmaal niet zoveel van me verwacht. Na mijn opname daar van bijna twee weken, werd ik overgedragen aan het IHT. (Intensive home threatment). Zij kwamen bij mij thuis om te kijken hoe ik het beste uit de crisis kon blijven. Daarnaast volgde ik de acute deeltijdbehandeling van 6 weken. Waar heel veel basis-therapie gegeven werd. Ik had er weinig aan omdat ik zogezegd al ‘kundig’ ben binnen de GGZ, maar het was een fijne daginvulling. Ik kwam mijn bed uit, ik deed iets, dat waren al hele grote stappen. Langzaam is het IHT afgebouwd en kwam ik weer onder begeleiding van de instelling waar ik zat voor Eikenboom.

Wat is nu het plan?

Sinds deze week ben ik gestart met EMDR (traumabehandeling) binnen de instelling. Verder heb ik een psycholoog toegewezen gekregen voor de komende tijd waar ik mee kan praten over de dingen die me bezig houden.

Verder ben ik, in overleg met de hoofdbehandelaar van Eikenboom, op een wachtlijst geplaatst voor een kliniek schematherapie speciaal voor jongeren met borderline. Daar zou ik net na de zomer terecht kunnen. Echter heb ik daar nog geen intake gehad door omstandigheden zoals een medewerkerstekort. Deze intake krijg ik zeer waarschijnlijk in september en daarna zou ik relatief snel opgenomen kunnen worden voor de behandeling. Dit is een opname van 6 maanden, op hetzelfde terrein als Eikenboom, in Zeist dus.

En tot die tijd?

Afwachten, veel zenuwen hebben, werken, sporten, afleiding zoeken en door therapieën om stabiel te blijven. Ik doe mijn best om overeind te blijven en dat lukt me tot nu toe redelijk.

Baal je niet van hoe het is gelopen?

Ik had het heel graag anders gezien. Ik zou deze zomer klaar zijn met alle therapieën, na de zomer starten met het laatste jaar van mijn havo. Dat is nu allemaal van de baan. Dat vind ik wel heel lastig, maar het is zoals het is en ik moet er het beste van maken.

Ik hoop dat ik met dit artikel de boel een beetje heb verduidelijkt. En zijn er nog meer vragen, stel ze gerust!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.